พื้นที่ในประเทศไทยนั้น ยังมีอีกหลายแห่งที่เป็นพื้นที่ห่างไกล และมีหมู่บ้านอีกหลายแห่งยังไม่มีไฟฟ้าเข้าถึง ส่วนใหญ่เป็นป่าเขา ติดชายแดนอย่าง อ.ท่าสองยาง จ.ตาก ประชาชนส่วนใหญ่เป็นชาวเขาเผ่ากะเหรี่ยง มีอาชีพเกษตรกร ทำไร่ทำนา

จากปัญหาของการไม่มีไฟฟ้าใช้นั้น กระทบต่อวิถีชีวิตของพวกเขาเป็นอย่างมาก รวมทั้งต่อสถานีบริการสาธารณะสุขด้วย เพราะนอกจากจะต้องเดินทางจากพื้นที่ห่างไกลมารับอุปกรณ์จากโรงพยาบาลแล้ว การเก็บวัคซีนไว้สำหรับรักษาก็ไม่สามารถทำได้

นี่จึงเป็นที่มา…ของการศึกษาถึงเรื่องพลังงานแสงอาทิตย์ และการติดตั้งโซลาร์เซลล์ เพื่อผลิตกระแสไฟฟ้าสำหรับสถานบริการสาธารณสุขตามชุมชนห่างไกล เมื่อมองเห็นปัญหา ว่าชาวบ้านในพื้นที่ห่างไกลบนภูเขา ไม่มีไฟฟ้าใช้ ทำให้สถานีอนามัย หรือโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล (รพ.สต.) ในหมู่บ้านไม่มีกระแสไฟฟ้าใช้เพื่อรักษาผู้ป่วยด้วย ก็เลยมีการศึกษาและติดตั้ง แผงโซล่าเซลล์มาใช้เพราะเห็นว่าสามารถผลิตพลังงานได้โดยตรง และเป็นพลังงานที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมอย่างน้อยก็ช่วยให้เจ้าหน้าที่มีตู้แช่วัคซีน เพื่อเก็บรักษาไว้ให้ได้นาน..

หัวเรือใหญ่ในการช่วยเหลือด้วยพลังงานแสงอาทิตย์ ก็คือผู้อำนวยการโรงพยาบาลท่าสองยาง ” นายแพทย์ธวัชชัย ยิ่งทวีศักดิ์ ” ผอ.เล็งเห็นว่าจะต้องช่วยเหลือสถานบริการสาธารณสุขเหล่านี้ เพื่อให้มีไฟฟ้าใช้ มีแสงสว่าง และมีอุปกรณ์สนับสนุนการรักษาต่อชีวิตผู้ป่วยได้

สถานที่แรกที่ไปติดตั้งคือ รพ.สต.เซนาเดลู่ ต.แม่อุสุ อ.ท่าสองยาง จ.ตาก จนชาวบ้านในพื้นที่ห่างไกล ได้มีไฟฟ้าใช้ ทั้งสถานีอนามัย สามารถรักษาชาวบ้านได้ทันท่วงทีและมีประสิทธิภาพมากขึ้น จะเห็นได้ว่า พลังงานแสงอาทิตย์มีคุณค่าอย่างมากเมื่อเปลี่ยนเป็นพลังงานไฟฟ้า แม้ว่าจะอยู่พื้นที่ห่างไกลแค่ไหน เราก็ยังมีไฟฟ้าใช้ได้ นี่คือพลังของคนธรรมดา ที่สร้างแรงกระเพื่อมในด้านของพลังงานแสงอาทิตย์ให้กับชุมชน